78. Perfectionisme (2)

Eerder deze maand had ik een gesprek met moeders van nog vrij jonge kinderen. Over de drukte van het leven en hoe ze het gevoel hebben de hele dag ‘aan te moeten staan’. Over hun streven naar perfectie. En hoe belachelijk dat eigenlijk is, want die hoge lat die ze zichzelf opleggen maakt het leven nog weer extra lastig. 

Inmiddels zijn we zo’n drie week verder en ik blijf maar denken aan dat gesprek, of eigenlijk vooral maar aan één woord. Perfectionisme. Iets waar ik al lang geleden mee heb afgerekend, maar dat nog regelmatig even om de hoek komt kijken en terrein probeert terug te pakken in mijn leven. 

Diezelfde nacht na dat gesprek maakte God me wakker en sprak Hij vrij duidelijk. Dat zijn van die momenten dat ik weet dat ik uit mijn bed moet om het op te schrijven, maar liever wil blijven liggen om verder te slapen. Nou is in ons nieuwe huis de gebedskamer tegenover onze slaapkamer, dus in vijf stappen zat ik op de bank met mijn schrift, pen en bijbel klaar. 

De Heer sprak het volgende:
‘Streef niet naar perfectie, Ik heb jou al perfect gemaakt’.

Dat was het. Eerlijk waar, ik was een beetje teleurgesteld. Was dit waar ik voor wakker moest worden? Ik heb hier allang mee afgerekend, me van bekeerd. Ik streef niet meer naar perfectie, dat hoort bij mijn oude leven. 

Toch, zoals ik al zei, bleef het de afgelopen weken wat in mijn hoofd doorzeuren. Ik begreep dat ik er een blog over mocht schrijven en misschien wel een video over mocht opnemen. Maar het schoot er elke keer bij in. Ik vond er niet de juiste woorden voor. Het weer zat niet mee. Er was te veel herrie om ons heen etc. Tot ik vorige week, tijdens het koken, me ineens realiseerde: ik wilde het weer perfect doen. Ik zocht naar de perfecte woorden, het weer voor de video moest perfect zijn en ik moest perfect weten wat ik zou gaan zeggen. Zelfs nu ik dit schrijf, bekruipt me opnieuw het gevoel de perfecte zinnen te moeten maken. Ik laat dat nu opnieuw direct weer los. 

Want die ene zin, dat wat God Zelf hierover zei, is natuurlijk waar. 

God heeft mij én jou al perfect gemaakt. God is de volmaakte Schepper, Hij maakt geen foutjes. Geen eentje, zelfs geen kleintje. En terwijl ik me hierover verwonder, realiseer ik me ook waar dat streven naar perfectie vandaan komt. Het is een drang die de vijand ons opdringt om ons zo klein mogelijk te houden. Want op het moment dat ik toegeef aan dat streven dan raakt dat ten diepste mijn drang aan om iets zelf te moeten verdienen. Ikzelf moet mijn best doen voor een perfect resultaat. Ikzelf moet zorgen voor het perfecte plaatje. Of dit nu gaat om een blog, een video, een opgeruimd huis, perfect opgevoede kinderen of wat dan ook. Ik ben degene die het perfect moet doen. Op deze manier heb ik opnieuw het juk van slaaf-zijn op me genomen. Waarmee ik eigenlijk het bloed van mijn Verlosser Jezus afwijs. 

Misschien klinkt dit heel extreem. En zeg jij bij jezelf ‘joh, dat valt wel mee, je moet er niet zo zwaar aan tillen’. Toch klinken dan opnieuw Gods woorden die tegen mij zeggen ‘Streef niet naar perfectie, ik heb jou al perfect gemaakt’. 

Hoe tof is dat! God heeft mij én jou, al perfect gemaakt. Wij zijn al perfect. Waarom ergens naar streven als ik het al ben? God wil dat ik in vrijheid leef. Ik hoef niet langer gebukt te gaan onder het juk van de leugen dat ik knetterhard moet werken om iets te kunnen bereiken dat ik allang ben. Het bloed van Jezus heeft mij al volkomen heilig, puur en rein gemaakt. Dat is de volkomen perfectie die ik zelf sowieso nooit had kunnen bereiken. Ik mag dit ontvangen, accepteren en aannemen. Met open handen en mijn hoofd omhoog met mijn ogen op Jezus gericht. 

Dit is genade. Zo zijn zonder er zelf iets voor te hebben hoeven doen. Alles door het offer van Jezus, mijn Verlosser, mijn Bevrijder. 
Dit vraagt vernieuwing van denken, steeds opnieuw. Elke keer als ik die drang naar perfectionisme vanuit mijn vlees naar boven voel komen, dan zal ik ervoor kiezen om te vertrouwen op wat er in Gods woord staat. Ik kies ervoor om te leven vanuit Zijn waarheid. Om te leven vanuit wie ik ben geworden in Christus, namelijk dochter van de Allerhoogste Koning.

2 Korinthe 5: 17-18, Hebreeën 10: 17, Johannes 8: 32

Leave a comment