Regelmatig deel ik hoe mijn leven met God een groot avontuur is. De dingen die ik mag doen, de stappen die ik mag zetten zijn vaak ontzettend leuk en leerzaam, maar kosten me ook vaak een (kleine) worsteling. Ze liggen vaak buiten mijn comfortzone, soms zelfs heel ver en is uitstappen hiermee super oncomfortabel. Dan vraag ik me af ‘hoezo ik, hoezo dit?’ Ik herken me in Mozes, die tegensputterde toen God hem riep om de leiderspositie in te nemen (Ex. 3). Ook ik vond van mezelf dat ik dit niet kon. Ik herken me in Saul die zich verstopte toen God hem als koning van Israël uitkoos (1 Sam. 10). Ook ik zat liever in mijn eigen bubbel dan voorop te gaan.
Ik herken me in Jeremia die het uitriep tot God dat hij niet kon spreken en te jong was toen God hem riep als profeet (Jer. 1). Ook ik vond mezelf lange tijd te jong in het geloof om namens God tot anderen te spreken. En zo kan ik best nog even doorgaan.
Als God me iets vraagt te doen, reageer ik vaak met een ‘ja, maar’. Vervolgens komt er dan een argument waarom ik niet degene zou moeten zijn die God uitkiest voor die taak.
Toch is mijn ervaring dat het altijd goed komt, God weet wat ik kan, omdat Hij mij volkomen kent. Hij heeft mijn bekwaamheid allang in mij gelegd om te kunnen wandelen in de goede werken die Hij voor mij heeft klaargemaakt. Steeds meer ontdek en leer ik ook om in vertrouwen te gaan doen wat God me vraagt te doen. Inmiddels heb ik mij overigens ook bewust afgekeerd van de gedachte dat ik niet geschikt zou zijn voor dat wat God me vraagt te doen. Mijn eerste reactie zal niet meer zijn ‘ik kan dit niet’.
Deze maand december wordt meestal als de drukste maand van het jaar ervaren. Zelf heb ik dat ook jarenlang zo ervaren. Dit jaar zei God me het anders te doen. Namelijk dat ik in de rust mocht zitten aan Zijn voeten. In het begin was dat even wennen. Maar nu, met nog maar een week te gaan, vind ik het jammer dat het alweer bijna voorbij is. Mede door deze maand van minder rennen, meer thuis zijn, had ik veel meer tijd om in gesprek te zijn met God. Het is een tijd van samen nagenieten, evalueren en ook me opmaken voor het nieuwe dat eraan gaat komen. Mijn hoofd borrelt van ideeën. Over sommigen zegt God heel duidelijk dat het voor later is, sommigen zullen ook al vrijwel direct in het nieuwe jaar geboren gaan worden.
In 2025 ga ik me in elk geval vol enthousiasme inzetten in een superleuke functie waarvan ik in eerste instantie had bedacht dat ik het daar veel te druk voor zou hebben. Maar gelukkig dacht God daar anders over.
Een tijdje geleden kreeg ik een vacature onder ogen waar ik direct enthousiast van werd. De meeste vaardigheden die gevraagd werden, pasten in mijn straatje. Maar vanuit het natuurlijke beredeneerd leek het me niet handig om die functie te gaan doen, want het zou veel van mijn tijd vragen. Tijd die ik voor mijn gevoel niet beschikbaar heb. Ik verwacht niet dat in de toekomst ons werk hier in Heerde minder tijd zal gaan kosten. Integendeel. De nieuwe plannen zullen alleen maar meer tijd van mij vragen, wat ik helemaal oké vind! In het geval van deze superleuke functie had ik hier niet eens met God overlegd maar voor mezelf al besloten dat deze niet voor mij was. Het ging om de vacature Bijbelschool coördinator van de School of the Supernatural van Faith Movement (FM).
Eerder dit jaar kondigde Faith Movement de start van hun parttime Bijbelschool School of the Supernatural aan. Dat klinkt natuurlijk sowieso al goed. De onderwerpen die voorbij komen klinken ook nog eens hartstikke goed. Onderwijs vanuit de Bijbel over onderwerpen waar in veel kerken niet zo veel over geleerd wordt. Ook zal er veel activatie plaatsvinden, dus het geleerde ook gelijk doen. Omdat wij betrokken zijn bij FM kreeg ik al vroeg de vacature voor Bijbelschool Coördinator onder ogen. Hoe leuk me dit dus ook leek, ik besloot direct dat dit niet handig was, omdat ons werk hier in Heerde zich alleen maar zou gaan uitbreiden. Ik dacht er geen tijd voor te gaan hebben.
Tot Rombout na een wandeling met God, vertelde dat hij de Bijbelschool van FM wil gaan volgen. Direct zei ik vol enthousiasme ‘oh dan doe ik mee!’ Direct daarna hoorde ik ook Gods stem in mijn hoofd: ‘Die school is niet voor jou, de vacature is voor jou!’ Oh?? Opnieuw riep ik er direct een dikke ‘maar’ achteraan. Want waar haal ik de tijd dan vandaan? Gaat me dat wel lukken naast het werk dat we hier in Heerde mogen gaan doen? Terwijl ik dit bedacht, slaakte ik ook direct een zucht in mezelf. Vraagt God eens iets niet buiten mijn comfort zone, sputter ik toch weer tegen…
Ik ben vrijwel direct in de gebedskamer in alle rust met God hierover in gesprek gegaan. Heb ondertussen ook Arnoud van FM een appje gestuurd met de vraag of er al reacties op de vacature waren. Hij beschouwde dit als een ‘open sollicitatie’, haha.
De volgende dag toch gesolliciteerd én aangenomen. Tijdens het gesprek vertelde Arnoud ook dat hij mij in de geest al voor alle studenten had zien staan om de mededelingen te doen of iets dergelijks. Hij wist dus al dat God die functie voor mij had geschreven. Heerlijk hoe God werkt, want dit was voor mij een fijne bevestiging.
Het mooie aan dit soort processen vind ik Gods liefde voor mij die ik hier doorheen ervaar. Ik wist al dat God mij door en door kent. Hij heeft mij gemaakt dus weet Hij wat ik leuk vind, Hij weet hoe ik van organiseren en regelen hou. Hoe tof ik het vind om te zorgen dat de dingen soepel verlopen en hoe fijn ik het vind om anderen te helpen en te kunnen dienen op een plek waarvan ik weet dat het tot eer en opbouw van Gods koninkrijk is. Het leven als discipel van Jezus is avontuurlijk. Tegelijk betekent dat niet dat er alleen maar dingen buiten de comfortzone gevraagd worden. Het betekent niet dat alle dingen die je mag doen altijd alleen maar ongemakkelijk zijn.
Het bewijst voor mij ook weer dat het altijd goed en belangrijk is om te blijven overleggen met de Heer, wat Zijn plan voor mij is. Ook als ik er al een mening over heb is het goed om dit met de Heer te bespreken.
God is goed, altijd. Hij zorgt ervoor dat we niet moe of uitgeput raken. Dat vraagt van ons wel een diepe intimiteit met Hem. Zodat we Zijn stem herkennen, op elk moment. Anders bestaat de kans dat we zomaar iets leuks zouden missen!
Het Boetje 