Iets minder dan 25 jaar geleden vond ik in een grote Walmart in Toronto, Canada, een ansichtkaartje. Op de voorkant stonden twee poppetjes getekend met tussen hen in een berg. Op de kaart stond de tekst ‘God, you & me’. Binnen in de kaart stond ‘Together we can handle anything’. Als pasgetrouwde vrouw, (al eenContinue reading “41. God, you & me. Together we can handle anything”
Category Archives: Uncategorized
40. Opgeheven armpjes vol vertrouwen
Afgelopen weekeind heb ik voor de tweede keer hetzelfde schrijnende verhaal gehoord over onrecht en lijden. Tegelijk bevatte het zoveel hoop dat ik het graag deel. Het ging over een klein meisje in Peru, een baby’tje van nog maar 9 maand. Zij kwam op die leeftijd terecht in een kindertehuis en had bij wijze vanContinue reading “40. Opgeheven armpjes vol vertrouwen”
39. My favorite memory
Afgelopen week werd mij gevraagd om één van mijn mooiste herinneringen te delen op papier. In het engels weliswaar. Het lukte me daardoor niet zo goed om met de juiste woorden mijn favoriete herinnering te beschrijven. Mooie reden om hier even uitgebreid over te schrijven. Na een intens zware bevalling van zesendertig uur lag zeContinue reading “39. My favorite memory”
38. Blijde herinneringen
Vorige week werd onze oudste zoon twintig jaar. Bij elke verjaardag probeer ik een leuke collage te maken die ik op social media deel. Hiervoor blader ik dan dus regelmatig door oude fotoboeken. Vorige week raakte ik hierdoor een beetje overweldigd vanwege alle lachende en vrolijke foto’s die ik tegenkwam. We hebben als gezin bestContinue reading “38. Blijde herinneringen “
37. Stil
Vandaag, de zaterdag tussen Goede Vrijdag en Paaszondag wordt ook wel Stille Zaterdag genoemd. Goede Vrijdag is heftig. Jezus doorstaat de gruwelijkste lijdensweg, voor mij. Hij stierf aan het kruis, voor mij. Na het oorverdovend geschreeuw van het volk is het vandaag stil. Terwijl de wereld vol verdriet, ongeloof en misschien ook wel verwachting zwijgt,Continue reading “37. Stil”
35. Van vondeling naar erfgenaam
Vandaag wilde ik mezelf het liefst in foetushouding oprollen en onder de dekens verstoppen. Tegelijk wil ik schreeuwen, huilen en met van alles slaan. Geef mij een knuppel of een boksbal, misschien helpt het om alle opgekropte emoties en frustraties, alle boosheid en verdriet eruit te knallen. Mijn hoofd voelt zwaar van het vele denken,Continue reading “35. Van vondeling naar erfgenaam”
34. 18 jaar
Vandaag is onze jongste 18 jaar geworden, eindelijk echt volwassen voor de wet. Gekscherend zeg ik al een paar week dat ik nu klaar ben met opvoeden. De komende tijd zal pas blijken of die opvoeding geslaagd is. Vandaag voelt als een tijdperk dat afgesloten wordt. Natuurlijk is het niet zo dat we nu niksContinue reading “34. 18 jaar”
33. Schrijnende dankbaarheid
Afgelopen week heb ik een verslag gelezen van de organisatie Wereldkinderen geschreven in samenwerking met de Universiteit van Leiden. In hun project Historie & Roots hebben zij onderzoek gedaan naar adopties uit Indonesië in de periode van 1973-1984. Wat me ontzettend raakte in hun verslag is de beschrijvingen van de omstandigheden van de, meestal jonge,Continue reading “33. Schrijnende dankbaarheid”
32. Boos
Afgelopen nachten lag ik in een diep dal van boosheid, pijn en verdriet. Ik lag daar Godzijdank niet alleen maar voelde Gods onzichtbare armen continu om me heen. Dat maakte dat ik me ondanks al die emoties toch continu veilig voelde. Enkele dagen geleden kwam ik tot ontdekking dat mijn kindertijd niet goed is verlopen.Continue reading “32. Boos”
31 DNA kit (3)
Vorige week schoot het weer door mijn hoofd, ik heb nog steeds die DNA kit liggen. Zou het nu een goede tijd zijn om daar iets mee te doen? Toen ik ’s avonds in bed lag en in een nieuw boek begon bleek het boek te gaan over een zelfde DNA kit en de zoektochtContinue reading “31 DNA kit (3)”
Het Boetje 