56. De vloek van mijn vondeling-zijn

Een vondeling zijn heeft blijkbaar ontzettend veel impact op ontzettend veel verschillende vlakken van je als persoon. Ik heb dat ervaren, maar ik heb me dat lange tijd niet gerealiseerd. Vondeling is als het ware een verborgen identiteit. Want hoewel ik al lange tijd weet dat mijn identiteit in God ligt en ik Zijn geliefdeContinue reading “56. De vloek van mijn vondeling-zijn”

49. Het vergeten kind

Misschien ken je de organisatie die deze naam draagt. Zij vragen aandacht voor en geven aandacht aan kinderen die uit hun onveilige thuissituaties in een pleeggezin of plaatsvervangend tehuis geplaatst zijn. Deze kinderen zijn verwaarloosd of mishandeld. Fysiek, emotioneel, vaak ook beide. Het kind voelt zich vergeten, niet gezien. Ik lees op hun site: ‘InContinue reading “49. Het vergeten kind”

46. de Eekhoorn

De eekhoorn is mijn lievelingsdier! Hij staat met stip bovenaan in mijn lijstje van favoriete dieren.  Ik herken me op verschillende vlakken in hem, waaronder bijvoorbeeld zijn ietwat schuwe gedrag. Net als de eekhoorn, hou ik er ook niet zo van om gezien te worden. Het voelt gewoon niet comfortabel. Uit mijzelf zal ik erContinue reading “46. de Eekhoorn”

36. Ons Ooievaarsnest

Enige tijd geleden ontving ik van mijn adoptiemoeder een artikel over mijn kindertehuis in Indonesië. Ze vond het tijdens het opruimen en dacht dat ik het wel wilde hebben. Waar het artikel in is verschenen en hoe oud het is wist ze niet precies. Maar het zal ergens rondom mijn eigen adoptie zijn geweest. IkContinue reading “36. Ons Ooievaarsnest”

33. Schrijnende dankbaarheid

Afgelopen week heb ik een verslag gelezen van de organisatie Wereldkinderen geschreven in samenwerking met de Universiteit van Leiden. In hun project Historie & Roots hebben zij onderzoek gedaan naar adopties uit Indonesië in de periode van 1973-1984.  Wat me ontzettend raakte in hun verslag is de beschrijvingen van de omstandigheden van de, meestal jonge,Continue reading “33. Schrijnende dankbaarheid”

27. Gevonden!

Ergens ten vondeling gelegd worden betekent niet per definitie afgewezen te worden. Langzaamaan valt dat kwartje en ga ik echt geloven in die uitspraak. Tegelijk voelt die wetenschap erg eenzaam en tegenstrijdig. Wanneer je het beeld van een doos met een baby’tje erin bij jezelf oproept gaat er een eenzaamheid van uit wat je niemandContinue reading “27. Gevonden!”

24. Breinbrekers

Heel regelmatig zou ik mijn brein even willen uitzetten. Gewoon een knopje wat de verbinding met wat dan ook verbreekt. Geen input, geen output, gewoon stil… Alleen zijn. Niet nadenken over waarom ik hier ben of hoe ik hier ben en wat ik hier überhaupt doe. Geen gedachten over ontstaan, ontwikkeling en de invloed vanContinue reading “24. Breinbrekers”