Veel mensen reageren op mijn blogs, wat ik natuurlijk fijn vind, want dat bevestigt dat het gelezen wordt! Tegelijk vind ik de reacties best schrijnend, ik hoor namelijk erg vaak terug dat het zo herkenbaar is. Niet iedereen is te vondeling gelegd of geadopteerd, maar zovelen worstelen met dezelfde gevoelens qua identiteit en veiligheid. WatContinue reading “13 Mijn identiteit?!”
Author Archives: Henriëtte Boetje
12. Vrijheid
Afgelopen week mochten we de vrijheid vieren. Dit jaar opnieuw geen groots feest vanwege het virus dat ons al een dik jaar bezig houdt. En het zette me aan het nadenken over wat vrijheid nou eigenlijk inhoudt. We hebben momenteel geen vijandelijke bezetter die ons land of volk onderdrukt. Dat is natuurlijk fijn en altijdContinue reading “12. Vrijheid”
11. Ontheemd (3)
Wanneer ik zeg dat ik mij ten diepste niet echt meer ontheemd hoef te voelen, betekent dat niet dat ik dit ook niet meer voel. Ik verlang nog steeds naar een plek hier op aarde waar ik mij volledig thuis voel. Waar ik kan zijn, zonder dat het gevoel van alertheid me onderdrukt. Het feitContinue reading “11. Ontheemd (3)”
10. Ontheemd (2)
Eerder al noemde ik het woord ‘ontheemd’. De precieze betekenis van ontheemd is ‘uit zijn vertrouwde omgeving’ of ‘verdreven van huis en haard’. Als ik naar die betekenissen kijk, dan slaat het eigenlijk nergens op dat ik me ontheemd voel. Want wat is mijn ‘vertrouwde omgeving’? Het is niet zo dat ik mijn eerste tweeContinue reading “10. Ontheemd (2)”
9. Stille Zaterdag
Vandaag, terwijl ik dit schrijf is het Stille Zaterdag. We beleven opnieuw een Paasweekeind terwijl er een pandemie over de wereld raast. Dus weer geen volle kerkzalen om de opstanding van Jezus te vieren. Ons leven is een stuk stiller dan voorheen. Stil, net als Stille Zaterdag. Na het sterven van Jezus werd Hij begravenContinue reading “9. Stille Zaterdag”
8. Ontheemd
Wanneer ik in gedachten stil sta bij alles wat ik ben kwijtgeraakt bedenk ik me dat ik daarmee ook mijn eigen ik ben kwijtgeraakt. Soms krijg ik heimwee naar de persoon die ik nooit geworden ben. Ergens klinkt dat misschien raar, maar toch, soms voelt het wel zo… Naast mijn biologische familie, met wie ikContinue reading “8. Ontheemd”
7. Geboren om het leven te vieren.
Op mijn adoptiepapieren staat genoteerd dat 16 maart 1976 mijn geboortedag is. Vandaag 45 jaar geleden dus. Ik heb tot een tijdje geleden de feiten op de adoptiepapieren nooit in twijfel getrokken. Het waren vaststaande feiten. Er was niet veel bekend, maar voor mij was dat kleine beetje informatie wel de waarheid waar ik uitContinue reading “7. Geboren om het leven te vieren.”
6. Veilig
Onvoorwaardelijke liefde… Het klinkt misschien heel idyllisch om vanuit een onveilige plek waar weinig ruimte was voor liefde en warme knuffels, te verhuizen naar een plek waar je overladen wordt door liefde en knuffels. Van een kindertehuis waar ik één van de velen was, naar een gezinshuis waar ik continu gezien en geliefd werd. Maar…Continue reading “6. Veilig”
5. Onvoorwaardelijke Vaderliefde
Laatst vertelde mijn adoptiefvader mij over het moment dat ik hem voor het eerst ‘papa’ noemde. Dat dit echt een vreugdevol moment voor hem was, alsof ik hem eindelijk echt zag als mijn vader. Ik was een late prater, ik was stil, zweeg liefst zo veel mogelijk. En nog steeds ben ik iemand die primaContinue reading “5. Onvoorwaardelijke Vaderliefde”
4. Cultuurshock, letterlijk en figuurlijk.
Als ik bedenk hoeveel verschillende gebeurtenissen in mijn eerste twee levensjaar hebben plaatsgevonden, bewonder ik de weerbaarheid van mijn kleine kind zijn. Het heeft overleefd! Het levende bewijs zit hier nu achter de laptop haar verhaal te typen. Ik heb geen herinneringen aan die tijd, maar ik vraag me echt af hoe ik mijn emigratieContinue reading “4. Cultuurshock, letterlijk en figuurlijk.”
