Het zal de meesten niet ontgaan zijn welke beslissing er deze week in Nederland genomen is rondom abortus tussen de 22ste en 24ste week. Ziekenhuizen die een proef nemen op abortussen uitvoeren op sociale indicatie.
Deze week mocht ik een klanktaalweek initiëren. God riep me vorige week hiertoe op en het thema was ‘stromen van levend water’. Elke dag ging het wel over ‘leven’. Leven is wat God wil. Zijn Geest stroomt door ons heen met levendmakend water. God is dé God van leven, hét Zoë Leven heeft Jezus voor ons vrijgezet. God creëert, Hij is de grote Schepper, door Hem is er leven, door Jezus is hét leven beschikbaar voor elk mens.
De hele afgelopen week ben ik al een beetje van slag, ik zag de posts voorbijkomen over deze abortus-‘proef’. Als moeder-zijnde raakt alles wat met zwangerschap te maken heeft me wel een beetje. Maar dit…
Hierbij voel ik zo Gods verdriet, Zijn woede en verbolgenheid over het onrecht dat de mens uitvoert. Elk leven dat Hij maakt, en Hij maakt al het leven, is prachtig en mooi. Wanneer het erop lijkt dat een kindje niet gezond geboren gaat worden, of wanneer de verwachting is dat de natuurlijke omgeving voor een kindje niet goed gaat zijn, dan zouden wij daarop moeten inspreken. Juist daar woorden van leven over moeten uitspreken.
Als vondeling zijnde weet ik zo goed als niks van mijn biologische ouders. Mijn allereerste blog begon ooit met de zin ‘Men vond mij als baby voor het kindertehuis. Ik was bont en blauw… te vondeling gelegd’. Je zou kunnen stellen dat mijn sociale omgeving niet echt positief of kindvriendelijk zal zijn geweest. Op ‘sociale indicatie’ zou mijn biologische moeder hier in Nederland in deze tijd in een ziekenhuis een abortus hebben mogen plegen. Maar oh wat ben ik mijn geboortemoeder dankbaar dat zij geen abortus heeft uitgevoerd. De vijand heeft op meerdere manieren mijn leven proberen te roven. Tevergeefs, halleluja. Alle eer en glorie aan God.
Tijdens de klanktaaltijd sprak God
‘Spreek leven uit, spreek Mijn leven uit over situaties die voor het oog hopeloos lijken.
Nog te weinig hoor Ik Mijn woorden over de aarde weerklinken. Nog te weinig zie ik de scheppingskracht die Ik in Mijn kinderen heb gelegd.
Besef mensenkind, de kracht van wat je spreekt.
Ik heb je een stem gegeven.
Stop met zwijgen en spreek met kracht!’
God hield mij vannacht wakker en toen ik eindelijk toegaf aan Zijn roep om eruit te gaan en op mijn knieën te gaan, herinnerde Hij me aan deze woorden. Dit is wat we moeten doen. Wanneer ik naar het journaal kijk, de kranten lees, dan krijg ik het gevoel van hopeloosheid. Dan realiseer ik me weer hoe onze tijd te vergelijken is met de tijd van Noach.Goddeloos en op zichzelf gericht.
Toch klinkt er vanuit God geen hopeloosheid. Juist hoop! Hij roept ons op om door het leven te gaan als Zijn kinderen mét autoriteit. Zijn erfgenamen hebben ook Zijn stem gekregen om te spreken met scheppingskracht. Wij mogen leven uitspreken waar dood lijkt te heersen. Wij mogen herstel uitspreken waar zoveel gebrokenheid is. Wij mogen vrijheid bewerken waar zoveel gebondenheid het leven vasthoudt.
Ik hoor Gods roep om Zijn stem te zijn. En ik roep jou op om op jouw plek Zijn stem te zijn. Bid en proclameer Gods waarheid en leven uit over deze gruwelijke ontwikkeling in de Nederlandse maatschappij.
Kijk niet langer weg. Stop met zwijgen en spreek met kracht!
Het Boetje 